پس از اينكه حضرت محمّد ( ص ) از اين خاندان به رسالت الهى مبعوث شد ، شرف و عظمت اين خاندان چند برابر گرديد . آنان مورد تكريم و احترام خداى متعال و بندگان صالح او قرار گرفتند . امام حسين ( ع ) به خاطر بهره‌مندى از اين شرافت نَسَبى ، از طرفى داراى موقعيت ممتاز فردى و اجتماعى بود و از طرف ديگر مسؤوليت بيشترى را در قبال اسلام و مسلمانان احساس مىكرد . و بيعت با شخص فاسدى چون يزيد را هرگز بر خود نمىپسنديد و نهى از منكر و قيام بر ضد وى را لازم مىشمرد و آن را مؤثر مىدانست . زيرا قيام سبط پيامبر ( ص ) بر ضد دستگاه جبّار اموىها ، ماهيّت ضد دينى حكومت آنان را براى مردم آشكار مىكرد . به عبارت ديگر هر كس ديگرى جز امام حسين ( ع ) ، اگر عليه يزيد قيام مىكرد و كشته هم مىشد ، يقيناً به اين اندازه در جلوگيرى از انحطاط مسلمانان و عزّت‌بخشى به اسلام و مسلمين مؤثر نبود . بنابراين جايگاه نسبى و خانوادگى امام حسين ( ع ) يكى از عوامل مؤثر در شخصيّت حسينى است . و شخصيّت حسينى يكى از عناصر اصلى قيام خونين عاشورا مىباشد .